Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Συνέντευξη από την συγγραφέα Νάντια Παπαθανασοπούλου.

 Η συγγραφέας Νάντια Παπαθανασοπούλου μιλάει στα "Ταξίδια Σκέψεις", μας συστήνει το νέο της βιβλίο και απαντάει στις ερωτήσεις μας. Απολαύστε την!! 

                                           Συστήστε μας με λίγα λόγια το νέο σας βιβλίο
Το βιβλίο μου έχει τίτλο : Επάγγελμα Γραμματέας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.Μιλάει για τέσσερις γυναίκες διαφορετικής ηλικίας και οικογενειακής κατάστασης που συναντιούνται σε τμήμα ομαδικής ψυχοθεραπείας.Εκεί γνωρίζονται μεταξύ τους και με τον ψυχολόγο που οργανώνει αυτές τις συνεδρίες και εκτός από τη φιλία τους που δημιουργείται,αποκαλύπτονται μυστικά και αναθεωρούν όλοι τις απόψεις τους για τη ζωή και τον έρωτα. 

Όταν κρατήσατε για πρώτη φορά το βιβλίο σας στα χέρια σας,ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη;
Σκέφτηκα πόσο ευτυχισμένος μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος όταν πραγματοποιεί ένα όνειρό του. 

Τι πιστεύετε ότι θα προσφέρει το βιβλίο σας στους επικείμενους αναγνώστες;
Συναισθήματα...Θεωρώ ότι οι ήρωές μου είναι άτομα της διπλανής πόρτας που ταυτίζεσαι μαζί τους.Και αυτή η ταύτιση είναι πολύ γλυκιά και λυτρωτική.
 
                                                 Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.
Είμαι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος που ζει σ ένα σπίτι με δυο παιδιά,δυο σκυλιά και μια γάτα.Μου αρέσει να διαβάζω,να γράφω,να ταξιδεύω και να βλέπω σειρές.
 
Οι ήρωες των βιβλίων σας έχουν προδιαγεγραμμένη πορεία την οποία γνωρίζετε και ακολουθείτε ως την τελευταία σελίδα ή υπάρχει πιθανότητα <<αυτονόμησής>>τους κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου;
Οι ήρωές μου με κάνουν ότι θέλουν.Εγώ νιώθω ένα απλό εκτελεστικό όργανο.Εκείνοι αποφασίζουν για την τύχη και τη ζωή τους.Εγώ απλά αποτυπώνω τις επιθυμίες τους στο χαρτί.
 
                                                Πως γίνεται κανείς συγγραφέας;
Αν διαβάσει πολλά βιβλία νομίζω ότι μετά νιώθει  την ανάγκη να γράψει και ο ίδιος κάτι.Απλά ξεκινάς να γράφεις, δεν υπάρχει συνταγή.
 
Πως ακριβώς γράφετε;Όταν βρίσκετε χρόνο κι ένα ήσυχο μέρος ή ακολουθείτε ένα συγκεκριμένο ''τελετουργικό'';
Η μόνη ''τελετουργία'' που κάνω είναι μια ζεστή κούπα με καφέ.Αν έχω καφέ κάθομαι και γράφω με τις ώρες όπου και να βρίσκομαι.Είμαι coffeeholic. 
 
Το βιβλίο σας βασίζεται σε δικές σας εμπειρίες,πραγματικά γεγονότα ή είναι, ως επί το πλείστον,μυθοπλαστικά
Αυτό το βιβλίο είναι μυθοπλαστικό.Για αυτά που έρχονται δεν ξέρω ακόμη....
 
Μεγάλη συζήτηση γίνεται στις μέρες μας για τη χρήση των greeklish.Πιστεύετε ότι τελικά η ελληνική γλώσσα κινδυνεύει από τη χρήση τους;
Παλιότερα το πίστευα,όμως όχι πια γιατί συζήτησα με κάποια άτομα που γράφουν έτσι και μου εξήγησαν πως κάνουν ορθογραφικά λάθη και νιώθουν πιο άνετα με το να γράφουν greeklish.Δεν τους κοροϊδεύουν οι υπόλοιποι.Έτσι είναι και κατανοητό και απόλυτα σεβαστό.
 
Τι πιστεύετε ότι πρέπει να κάνει ένας γονιός,για να αγαπήσει το παιδί του τα βιβλία;
Αν διαβάζει ένας γονιός παραμύθια στο παιδί του,ή εκτός από παιχνίδια του αγοράζει και βιβλία υπάρχουν πιθανότητες το παιδί να αγαπήσει τα βιβλία,αλλά είναι και στον χαρακτήρα του παιδιού.
 
Την σημερινή εποχή διαβάζουν οι Έλληνες και ιδιαίτερα οι νέοι;τι πιστεύετε;
Επειδή είμαι σε πολλές ομάδες βιβλίων διακρίνω πολύ κόσμο που διαβάζει.Ειδικά νέους και το αξιοσημείωτο είναι πως προτιμούν το χαρτί και όχι τα e-books.Δε σας κρύβω πως αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.
 
Έχετε ήδη κάποιο επόμενο βιβλίο στο μυαλό σας;
Δεν είναι απλά στο μυαλό μου,έχω ξεκινήσει να το γράφω :)
 
Πείτε μας για ένα βιβλίο που δεν έχετε γράψει εσείς και θα θέλατε να το είχατε γράψει.
Τον Χάρυ Πόττερ.Θα ήθελα πολύ να το είχα γράψει,όχι επειδή είχε τόση επιτυχία όσο για το γεγονός πως όσο θα το έγραφα θα χανόμουν σε έναν κόσμο μαγικό.
 
Που μπορούν οι αναγνώστες μας να βρουν το βιβλίο σας;
Σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία,ηλεκτρονικά από τις εκδόσεις Πνοή αλλά και κατόπιν παραγγελίας από τα βιβλιοπωλεία της γειτονιάς τους.
 
Και πως μπορούν να επικοινωνήσουν με εσάς;
Μέσω facebook:Νάντια Παπαθανασοπούλου
και μέσω instagram : nandiapap1978 Χαίρομαι πολύ όταν επικοινωνώ με τους αναγνώστες μου οπότε τους περιμένω με χαρά.
Ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και εύχομαι ότι καλύτερο για το μπλογκ σου. :)
 
 
Ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συνέντευξη ! Καλοτάξιδο και πάντα επιτυχίες.

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

"Μεθυσμένο" οτιδήποτε γράφτηκε από τον Stephen King κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980

Ο Κing έχει υπάρξει πολύ ειλικρινής για την περίοδο που τα ναρκωτικά και το αλκοόλ τον είχαν τόσο καταβάλει που όπως έχει ομολογήσει δεν θυμάται καλά καλά να γράφει τα βιβλία που τον κατέστησαν διάσημο τη δεκαετία του ’80.  Σνίφαρε τόση κοκαΐνη που αναγκαζόταν να γράφει έχοντας μπατονέτες στην μύτη του για να σταματήσει την αιμορραγία και να μη λερώνει το γραπτό του στη γραφομηχανή. O φόβος ότι δεν θα μπορούσε να γράψει νηφάλιος τον έκανε να καταναλώνει ακόμη περισσότερα χάπια, αλκοόλ κι άλλες ναρκωτικές ουσίες. Το 1987, το βιβλίο του Νυχτερίτες παίρνει κάκιστες κριτικές και ο King αποφασίζει να κόψει τις εξαρτήσεις του. Το πρώτο βιβλίο που έγραψε «καθαρός» ήταν το Χρήσιμα Αντικείμενα. Στο Paris Review είπε σχετικά «Ήμουν σε μια πολύ ευαίσθητη κατάσταση αφού ήταν η πρώτη φορά, από τα 16 μου, που έγραφα χωρίς να είμαι πιωμένος ή ντοπαρισμένος. Ήμουν απολύτως καθαρός αν εξαιρέσεις το κάπνισμα. Όταν ολοκλήρωσα το βιβλίο σκέφτηκα “Αυτό είναι καλό”».


πηγή:popaganda.gr

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Η εξαφάνιση του καθηγητή Λιαντίνη το 1998. «Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος»….

Tο πρωί της 1ης Ιουνίου 1998 ο καθηγητής φιλολογίας, Δημήτρης Λιαντίνης έφυγε από το σπίτι του στη Ν.Κηφισιά. Στο γραφείο του είχε αφήσει ένα γράμμα για την κόρη του Διοτίμα στο οποίο έγραφε:
«Διοτίμα μου, Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης. Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι. Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού.
Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι’ αυτό το έγκλημα με σκοτώνει….
Έζησα έρημος και ισχυρός. Λιαντίνης.
Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή να στεφανωθούν οι μορφές** Σολωμού στη Ζάκυνθο κ’ Λυκούργου στη Σπάρτη.»…
Ο Λιαντίνης ταξίδεψε στην Σπάρτη, άφησε το αυτοκίνητό του κοντά στη βιβλιοθήκη της πόλης και πήρε ένα ταξί με προορισμό τον Ταύγετο. Στον ταξιτζή είπε ότι θα συναντούσε κάποιους Γερμανούς στο ορειβατικό καταφύγιο του βουνού. Από εκείνη την ημέρα τα ίχνη του εξαφανίστηκαν. Μόλις η γυναίκα του βρήκε το γράμμα, ενημέρωσε τις αρχές αναφέροντας πως φοβόταν για τη ζωή του, καθώς σκεφτόταν από καιρό τον θάνατό του. Οι αστυνομικοί έστρεψαν τις έρευνές τους στην περιοχή της Σπάρτης.
Ορειβάτες από τη Λακωνία και αστυνομικοί ανέβηκαν στον Ταύγετο, αλλά δεν κατάφεραν να τον εντοπίσουν. Δύο μέρες μετά την εξαφάνισή του δύο μαθητές του στεφάνωσαν τα αγάλματα του Λυκούργου και του Σολωμού στη Σπάρτη και στην Ζάκυνθο αντίστοιχα, σύμφωνα με την επιθυμία του. Η εξαφάνιση του απασχόλησε τα μέσα της εποχής και πολλοί προβληματίστηκαν με την περίπτωσή του. Οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως ένας άνθρωπος παράτησε τη ζωή του και προετοίμασε με λεπτομέρεια, όπως αποδείχτηκε, τον θάνατό του.
Ο Λιαντίνης ήταν ένας καθηγητής πολύ αγαπητός στους φοιτητές του Πανεπιστημίου. Όταν έκανε μάθημα το αμφιθέατρο ήταν πάντα γεμάτο και όλοι τον άκουγαν με προσοχή. Μιλούσε για την παρακμή της σημερινής κοινωνίας, το αρχαιοελληνικό ιδεώδες για τη θεώρηση του θανάτου και την ποίηση. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Νικολακάκος και το άλλαξε σε Λιαντίνης από τη γενέτειρά του, το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας.
Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1942 και πήγε σχολείο στην Σπάρτη. Σπούδασε Φιλολογία και Φιλοσοφία στην Αθήνα και εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στους Μολάους Λακωνίας. Αρχές της δεκαετίας του ’70 σπούδασε γερμανική γλώσσα στο Μόναχο και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκείνη την εποχή παντρεύτηκε με την καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής, Νικολίτσα Γεωργοπούλου και απέκτησαν μια κόρη, τη Διοτίμα. Παράλληλα, έγραφε βιβλία και ήταν λάτρης της ποίησης. Μελετούσε τα έργα του Σεφέρη, του Σολωμού, του Ελύτη και των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Έως την ημέρα που εξαφανίστηκε, ο Λιαντίνης ήταν καθηγητής στο Παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών….
Τον Ιούλιο του 2005, εφτά χρόνια μετά την εξαφάνισή, η σορός του Λιαντίνη βρέθηκε  κοντά στην κορυφή «Προφήτη Ηλία» στον Ταύγετο. Ο καθηγητής είχε κρυφτεί σε μια κοιλότητα του εδάφους που ήταν φραγμένη από πέτρες και ήταν αδύνατο να εντοπιστεί από τις αρχές. Το σημείο που άφησε την τελευταία του πνοή το είχε εντοπίσει σε μια ανάβαση του στο βουνό το 1994. Ο άνθρωπος που ανακάλυψε το μέρος που βρισκόταν η σορός του καθηγητή ήταν ο συγγενής του Παναγιώτης Νικολακάκος, ο οποίος οδήγησε στη σπηλιά την κόρη του με τον σύζυγό της. Ήταν ο μοναδικός που γνώριζε που βρισκόταν ο Λιαντίνης, αλλά είχε υποσχεθεί στον καθηγητή ότι δεν θα το αποκάλυπτε, έως ότου να περάσουν επτά χρόνια, όπως και έγινε….
Ο ιατροδικαστής που εξέτασε τον σκελετό δεν κατάφερε να εντοπίσει τα αίτια ούτε την ακριβή ημερομηνία θανάτου, αλλά κατέληξε με απόλυτη βεβαιότητα ότι ήταν ο καθηγητής. Όπως ανέφερε ο Λιαντίνης στο γράμμα προς την κόρη του, όλη του τη ζωή ετοίμαζε το θάνατο του και ήταν αποφασισμένος να πεθάνει όπως εκείνος επιθυμούσε, «όρθιος, στιβαρός και περήφανος». Οι συγγενείς του σεβάστηκαν την επιθυμία του. Ο Λιαντίνης άφησε πίσω του σπουδαίο έργο από βιβλία και χειρόγραφα. Για τους μαθητές και τους συναδέλφους του ήταν ένας από τους καλύτερους καθηγητές που πέρασαν από τα έδρανα του Πανεπιστημίου.
 του Μαράσλειου Διδασκαλείου στις 27 Μαΐου 1998. Πέντε μέρες αργότερα εξαφανίστηκε. …


Πηγή: mixanitouxronou

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Οι αστέρες του εγκληματικού πανθέου


«Υπηρέτησα το αστυνομικό ρεπορτάζ για σαράντα χρόνια και στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία μού έλαχε να ζω μια ζωή με τους συναδέλφους μου δημοσιογράφους, με τους αστυνομικούς, με τους πυροσβέστες, αλλά και με τους κάθε λογής εγκληματίες. Ασκώντας το δημοσιογραφικό λειτούργημα, είχα πάντα ως προτεραιότητα να ενημερώνω σωστά κι αντικειμενικά τους αναγνώστες, τους ακροατές και τους τηλεθεατές μου. Δεν μου άρεσε ποτέ να καταδικάζω ή να αθωώνω τους εγκληματίες και τους κάθε λογής παρανόμους – αυτό δεν είναι δουλειά του δημοσιογράφου. Είναι δουλειά των εισαγγελέων και των δικαστών. Δεν μπέρδεψα ποτέ τον ρόλο μου με τον ρόλο των άλλων – οι ρόλοι είναι διακριτοί. […]
Σχεδόν όλους όσοι περιλαμβάνονται σε αυτό το βιβλίο τούς έχω γνωρίσει και προσωπικά. Και όλους ανεξαιρέτως τους γνώρισα κάνοντας ρεπορτάζ για τα αδικήματα για τα οποία κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν – και μπορώ να σας πω ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι με συναισθήματα, με ελαττώματα αλλά και προτερήματα, τα οποία πολλοί από αυτούς τα χρησιμοποιούν για λάθος στόχους, για λάθος σκοπούς. […]

Έγραψα επίσης αυτό το βιβλίο επειδή θέλω να αφήσω μια παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές για την πορεία της εγκληματικότητας στην Ελλάδα αυτή την τεσσαρακονταετία.
Να καταθέσω τα πραγματικά περιστατικά που απασχόλησαν την κοινή γνώμη και να σκιαγραφήσω πρόσωπα και καταστάσεις χωρίς ίχνος υπερβολής και ανακρίβειας, περνώντας ταυτόχρονα κάποια μηνύματα θετικά για τον συνάνθρωπό μας και, γενικότερα, για την ελληνική κοινωνία – χωρίς φυσικά να κάνω τον δάσκαλο, τον εισαγγελέα ή τον ιεροκήρυκα».

Ληστές που ξοδεύουν τα χρήματά τους στα μπουζούκια και ράβουν τα χείλη τους με βελόνα και κλωστή, κατά συρροήν δολοφόνοι που σκοτώνουν για ευχαρίστηση, ευγενικοί διαρρήκτες και ιδεολόγοι της παρανομίας, ανθρωποκυνηγητά, κινηματογραφικές αποδράσεις με ελικόπτερα, επεισοδιακές συλλήψεις αλλά και μοιραία λάθη των αστυνομικών – διαβόητοι παράνομοι που η αστυνομία και η Δικαιοσύνη τούς κατέταξαν στο εγκληματικό πάνθεο, μέσα από τη ματιά του Πάνου Σόμπολου.  


Ο Πάνος Σόμπολος γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε δημοσιογραφία και εργάζεται ως δημοσιογράφος στον τομέα του αστυνομικού ρεπορτάζ.

Εργάστηκε στις εφημερίδες "Ακρόπολη", "Αθηναϊκή", "Μακεδονία" (γραφεία Αθήνας) και στα περιοδικά "Εικόνες", "Πάνθεο", "Ρομάντζο" κ.ά. Επίσης εργάστηκε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων καλύπτοντας για ένδεκα χρόνια το δικαστικό ρεπορτάζ.

Για 26 χρόνια δούλεψε στην ΕΡΤ (ΥΕΝΕΔ, ΕΡΤ2, ΝΕΤ) την τηλεόραση και το ραδιόφωνο στον τομέα ειδήσεων και σε εκπομπές. Ήταν ο δημιουργός και παρουσιαστής της εκπομπής Αυτόπτης Μάρτυρας του MEGA, που είχε την υψηλότερη θεαματικότητα από όλες τις εκπομπές του καναλιού.

Σήμερα εργάζεται στην εφημερίδα "Έθνος" και στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA ως προϊστάμενος του αστυνομικού ρεπορτάζ. Έχει καλύψει σχεδόν όλα τα μεγάλα γεγονότα που συγκλόνισαν την χώρα τα τελευταία 33 χρόνια όπως σεισμούς, αεροπορικές τραγωδίες, μεγάλες πυρκαγιές, δολοφονίες, τρομοκρατικές ενέργειες, αεροπειρατείες και όλες τις πολύκροτες υποθέσεις της επικαιρότητας.

Επίσης έχει καλύψει μεγάλα γεγονότα στο εξωτερικό όπως την ανατίναξη αεροπλάνου στη Μάλτα με πολλά θύματα, την επίθεση σε λεωφορείο με τουρίστες στο Κάιρο καθώς και την Κωνσταντινούπολη, την εξέγερση στην Αλβανία με τις παρατράπεζες, τους πολύνεκρους σεισμούς στα βάθη της Τουρκίας και πολλά άλλα.

Έχει αναπτύξει πλούσια συνδικαλιστική δραστηριότητα καθώς διετέλεσε μέλος του Δ.Σ., αντιπρόεδρος και πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, ενώ τελευταία εξελέγη μέλος του Δ. Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ).
Σήμερα είναι πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ.

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Οι 10 πιο εμπορικές Ελληνίδες συγγραφείς στη σύγχρονη λογοτεχνία

Στο βιογραφικό τους έχουν βραβευμένα έργα που έχουν αγαπηθεί από το αναγνωστικό κοινό, τόσο της χώρας μας όσο και του εξωτερικού. Στη σύγχρονη λογοτεχνική μας παράδοση έχουν ταυτίσει το όνομά τους με κορυφαίες στιγμές δημιουργίας, διαθέτοντας η καθεμιά τους την προσωπική ματιά που διαμορφώνει τις ιστορίες τους. Μέσα από τα μυθιστορήματα ή τα παιδικά τους αναγνώσματα, έχουν καταθέσει η καθεμία το δικό της πεδίο στοχασμού, σ' ένα πλούσιο θεματολογικό «οπλοστάσιο».
Όπως είδαμε στην εκπομπή «Ελένη» οι 10 πιο εμπορικές Ελληνίδες συγγραφείς που προκύπτουν από επίσημα στοιχεία των εκδοτικών οίκων είναι:
10. Ντόρα Γιαννακοπούλου (800.000 αντίτυπα)
Είναι μία από τις πιο επιτυχημένες Ελληνίδες συγγραφείς. Η πένα της έχει ταξιδέψει, συγκινήσει, μαγέψει τους αναγνώστες. Οι πλοκές της μας έχουν αφήσει με το στόμα ανοιχτό με τα συχνά σκαμπανεβάσματα και τις συνεχείς ανατροπές. Την Ντόρα Γιαννακοπούλου την γνωρίσαμε οι περισσότεροι από το βιβλίο «Πρόβα νυφικού» που κυκλοφόρησε το 1993 και είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και το οποίο έγινε σήριαλ πριν από αρκετά χρόνια. 
9. Λίλη Ζωγράφου (800.000 αντίτυπα)
Η Λιλή Ζωγράφου ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας. Κυκλοφόρησε 24 βιβλία -μυθιστορήματα, νουβέλες και δοκίμια- που έχουν κάνει συνεχείς εκδόσεις. Επιπλέον, το μυθιστόρημά της «Η αγάπη άργησε μια μέρα» που δημοσιεύτηκε το 1994 διασκευάστηκε για την ελληνική τηλεόραση και έγινε τεράστια επιτυχία. Ο λόγος της υπήρξε αντισυμβατικός και χαρακτηρίστηκε ως η σκοτεινή θεά Εκάτη της λογοτεχνίας μας.

8. Διδώ Σωτηρίου (850.000 αντίτυπα)
 
Τα περισσότερα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, ενώ η πεζογραφία της διακρίνεται για τον ρεαλισμό, την απλότητα, τη δραματική αφήγηση και τον αδρό δημοτικό λόγο της. Το μυθιστόρημά της «Ματωμένα χώματα» έχει κυκλοφορήσει σε 250.000 περίπου αντίτυπα.

7. Μάρω Βαμβουνάκη (880.000 αντίτυπα)
 
Με μόνιμη παρουσία στη λίστα των best seller, η συγγραφέας αφηγείται ιστορίες που σε κάνουν  να αισθάνεσαι ότι δεν είσαι μόνος. Το έργο της Μάρως Βαμβουνάκη ξεκίνησε με πλειάδα έργων μυθιστορηματικών. Τον τελευταίο καιρό φαίνεται ένα άνοιγμα προς έργα γύρω από την Ψυχολογία, όπως τα «Ο παλιάτσος και η Άνιμα» και «Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης». 


6. Μαρία Ιορδάνου (1.000.000 αντίτυπα)



Στα έργα της υπάρχει αμεσότητα, απλό ύφος, ζωντανοί διάλογοι και νοσταλγική διάθεση.Έγινε γνωστή στο λογοτεχνικό χώρο με το έργο «Λωξάντρα», που έγραψε σε ηλικία 65 χρονών, το 1962, και γνώρισε πολλές επανεκδόσεις. Η «Λωξάντρα» περιγράφει με μεγάλη ζωντάνια και χιούμορ τα έθιμα και τη ζωή των Ελλήνων της Πόλης. 

5. Έλενα Ακρίτα (1.200.000 αντίτυπα)

Η Έλενα Ακρίτα έχει πολλές ιδιότητες. Αλλά αυτή που αγαπάει περισσότερο απ' όλες είναι αυτή της συγγραφέως. Από το 1981 που έγραψε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Aπό την Έλενα με χαμόγελο» μέχρι το τελευταίο της αστυνομικό μυθιστόρημα «Φόνος 5 αστέρων» δεν σταματαέι να μετράει best seller και διακρίσεις. 

4. Ζωρζ Σαρή (1.371.000 αντίτυπα)

Αυτό που χαρακτηρίζει το σύνολο του έργου της είναι το βιωματικό γράψιμο και η ανάγκη της να εκφραστεί μέσα από αυτό. Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ.Το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.Το 1988 προτάθηκε για το βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. 

3. Άλκη Ζέη (1.500.000 αντίτυπα) 

Μαζί με τη Ζωρζ Σαρή, με την οποία γνωρίζονταν από τα σχολικά τους χρόνια, καθιέρωσε ένα νέο στυλ στο νεανικό μυθιστόρημα, τόσο από την άποψη του ζωντανού, αυτοβιογραφικού ύφους όσο και της εισαγωγής του πολιτικού, κοινωνικού και ιστορικού στοιχείου στο είδος.Έχει βραβευθεί για το έργο της από την Ακαδημία Αθηνών, ενώ βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες. 

2. Χρυσηίδα Δημουλίδου (1.550.000 αντίτυπα)


Η Χρυσηίδα Δημουλίδου έχει γράψει τα πάντα. αστυνομικά, μεταφυσικά, επιστημονικής φαντασίας, κοινωνικού περιεχομένου και όλα της τα βιβλία έχουν γίνει best seller. Κάθε της βιβλίο γνωρίζει τεράστια υποδοχή από τους Έλληνες αναγνώστες που της δίνει δύναμη για να συνεχίσει. 


1. Λένα Μαντά (1.575.876 αντίτυπα) 


Το πρώτο της βιβλίο κυκλοφόρησε το 2001, ενώ μερικά απ' αυτά έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Είναι συγγραφέας μυθιστορημάτων που οι υποθέσεις τους είναι απόλυτα μέσα στα πλαίσια της πραγματικότητας. Τα βιβλία της έχουν πουλήσει περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα, ένας αριθμός ρεκόρ για τα ελληνικά δεδομένα.  


πηγή:koolnews.gr

Απονεμήθηκαν τα Βραβεία Βιβλίου «Public» σε μια λαμπερή βραδιά

Ο γνωστός ηθοποιός και συγγραφέας Κώστας Κρομμύδας κέρδισε το βραβείο Ήρωας/ Ηρωίδα – Έμπνευση με το βιβλίο του «Ουρανόεσσα» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα

Σε μία λαμπερή γιορτή που αποτέλεσε σημείο συνάντησης για συγγραφείς, εκπροσώπους του εκδοτικού κλάδου, καλλιτέχνες, δημοσιογράφους και αναγνώστες, τα βιβλιοπωλεία Public απένειμαν χθες το βράδυ για 4η συνεχή χρονιά τα Βραβεία Βιβλίου, σε μία κατάμεστη αίθουσα στο Θέατρο Παλλάς.

Η Τελετή Απονομής είχε τη μορφή παράστασης, μας ταξίδεψε στο χώρο και το χρόνο του βιβλίου. Σε ρόλο παρουσιαστή και αφηγητή, ο πολυτάλαντος Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος συντόνισε την υπέροχη αυτή βραδιά, ενώ η μαγευτική Μαρίζα Ρίζου συνεπήρε τους παρευρισκομενους με τις μουσικές επιλογές της. Το θέαμα συμπλήρωσε το Λύκειο Ελληνίδων με μία μοναδική χορευτική παράσταση.

Την Τελετή Απονομής τίμησαν με την παρουσία τους αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες και καταξιωμένοι επαγγελματίες, οι οποίοι απένειμαν τα Βραβεία στους φετινούς νικητές. Ρόλο απονεμητή μεταξύ άλλων είχαν οι: Ελένη Τσαλδάρη, Πρόεδρος Λυκείου Ελληνίδων, Θοδωρής Παπαλουκάς, Γιάννης Ξανθούλης, Σοφία Παπαϊώαννου, Monica Zecca - Διευθύντρια Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου, Γιώργης Χριστοδούλου, Γιάννης Τροχόπουλος - Επικεφαλής Διοργάνωσης «Αθήνα, Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018», Ευγενία Δημητροπούλου, Στάθης Λιβαθινός, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Φένια Ρουγκούνη - Γενική Διευθύντρια Ελληνικού Φεστιβάλ και o Μάκης Προβατάς.

Στα Βραβεία Βιβλίου Public 2017 συμμετείχαν 1.300 συγγραφείς, 160 εκδοτικοί οίκοι και 2.200 υποψήφια βιβλία, ενώ περισσότεροι από 140.000 αναγνώστες αγκάλιασαν το θεσμό με πάνω από 250.000 ψήφους στα αγαπημένα τους βιβλία. Οι νικητές των βραβείων κοινού είναι:

Ελληνικό μυθιστόρημα: ΣΤΟ ΠΙΣΩ ΚΑΘΙΣΜΑ, Ευτυχία Γιαννάκη, Εκδόσεις Ίκαρος
Ελληνικό διήγημα: ΚΑΤΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ ΣΤΙΣ ΣΚΙΕΣ, Ηλίας Φουντούλης, Εκδόσεις Χρονικό
Μεταφρασμένο μυθιστόρημα/διήγημα της χρονιάς (στην ελληνική γλώσσα): ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ, Τζότζο Μόις, Εκδόσεις Ψυχογιός

Ελληνικό non-Fiction ΠΟΣΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, Gutenberg

Ελληνική σύγχρονη ποίηση: ΆΝΩ ΤΕΛΕΙΑ, Κική Δημουλά, Εκδόσεις Ίκαρος
Ελληνική παιδική λογοτεχνία: ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΞΕΝΙΑ, Ξένια Καλογεροπούλου, Μάρτης

Ελληνική εφηβική λογοτεχνία: Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΚΡΕΪΝΟΡΘ, Αντώνης Μυλωνάκης, Μικρή Άρκτος

Ήρωας/ Ηρωίδα - Έμπνευση: ΟΥΡΑΝΟΕΣΣΑ, Κώστας Κρομμύδας, Εκδόσεις Διόπτρα
Ευ Ζην : ΤΑΞΙΔΙ ΣΤ' ΑΣΤΕΡΙΑ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΩΝ - CHAMPIONS LEAGUE, Χρήστος Σωτηρακόπουλος, Εκδόσεις Τόπος - Μοτίβο
Ανεξάρτητο Βιβλιοπωλείο της χρονιάς: BOOK & ART, Μυτιλήνη

Βραβεία Βιβλιοπωλείων Public – ειδικά Βραβεία που προκύπτουν από ψηφοφορία των βιβλιοπωλών των Public

Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public Ελληνικό Μυθιστόρημα/ Διήγημα/ Non-Ficition/ Ποίηση: ΤΟ ΑΥΤΙ ΤΗΣ ΑΛΕΠΟΥΣ, Ευγενία Φακίνου, Εκδόσεις Καστανιώτη

Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public Ελληνικό Παιδικό Βιβλίο: ΟΧ ΧΤΑΠΟΔΙ ΛΑΘΟΣ ΠΟΔΙ, Αντώνης Παπαθεοδούλου, Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Ειδικά βραβεία, για τα οποία ψήφισαν κριτικές επιτροπές από επαγγελματίες του κλάδου
Καλύτερη Εικονογράφηση σε παιδικό βιβλίο: KAΘΑΡΙΣΤΡΙΑ ΧΑΟΣ, Κατερίνα Κρις
Βραβείο Εκδοτικό Αποτύπωμα: Εκδόσεις Gutenberg

Τιμώμενη χώρα (Ιταλία): H KTHNΩΔΙΑ, Νίκολα Λατζόια, Εκδόσεις Καστανιώτη

Το βραβείο για το εκδοτικό αποτύπωμα απονεμήθηκε από τον διευθύνοντα σύμβουλο των Public Χρήστο Καλογεράκη στις εκδόσεις Gutenberg, ο οποίος τόνισε πως μέσα στις δύσκολες εποχές που βιώνει το ελληνικό βιβλίο είναι πολύ σημαντικό να μεγαλώσουμε τη «φωνή» της «Κοινωνίας των Αναγνωστών» που δημιουργούμε μέσα από τα Βραβεία Βιβλίου, προκειμένου, τόσο να στηρίξουμε την αγορά του βιβλίου, όσο και να δημιουργήσουμε παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. 

πηγή:protothema

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Βρετανός συγγραφέας υποστηρίζει πως βρήκε τη διαθήκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου: «Κρυμμένη σε κοινή θέα εδώ και αιώνες»

Ήταν ένας από τους ικανότερους στρατιωτικούς ηγέτες της γνωστής ιστορίας, και θεωρείται από πολλούς ως ο μεγαλύτερος Έλληνας που έζησε ποτέ: Ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε το αποτύπωμά του στην ιστορία με την εκστρατεία του στην Περσία, φέρνοντας τον ελληνικό πολιτισμό στα βάθη της Ασίας, ιδρύοντας πόλεις που στέκονται και σήμερα (με κορυφαίο παράδειγμα την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου) και σημαίνοντας το έναυσμα της Ελληνιστικής Περιόδου και της κυριαρχίας του ελληνικού πολιτισμού και του ελληνικού τρόπου σκέψης στον γνωστό κόσμο- γεγονός που, με τη σειρά του, επηρέασε και διαμόρφωσε την πορεία της ιστορίας για αιώνες μετά: Η επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό και τη σε μεγάλο βαθμό εξελληνισμένη Ανατολή επηρέασε βαθύτατα τη Ρώμη, ενώ είναι αμφίβολο κατά πόσον θα ήταν δυνατή η εξάπλωση του Χριστιανισμού εάν δεν υπήρχε η Ελληνιστική Κοινή.
Ωστόσο, παρά τη λάμψη της, η Ελληνιστική Περίοδος ήταν και μια ταραγμένη πολιτικά και στρατιωτικά περίοδος, ειδικά στην αρχή της: Ο αιφνίδιος θάνατός του Αλέξανδρου δημιούργησε κενό εξουσίας, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν άμεσα συγκρούσεις μεταξύ των στρατηγών του, οι οποίες συγκλόνισαν τον ελληνιστικό κόσμο και είχαν τελικό αποτέλεσμα τον διαμελισμό της αυτοκρατορίας στα ελληνιστικά βασίλεια των Διαδόχων. Ο νόμιμος διάδοχός του, Αλέξανδρος Δ' (από τη Ρωξάνη) δεν πρόλαβε να γίνει βασιλιάς, καθώς δηλητηριάστηκε, μαζί με τη μητέρα του, με εντολή του Κασσάνδρου, ενώ η Στατείρα, κόρη του Δαρείου και δεύτερη σύζυγος του Αλέξανδρου δεν πρόλαβε να γεννήσει το παιδί που κυοφορούσε, καθώς είχε νωρίτερα δολοφονηθεί κατόπιν εντολής τη Ρωξάνης (που ήθελε να διασφαλίσει πως ο γιος της θα αναλάμβανε την αυτοκρατορία). Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως, λέγεται ότι ενώ ο Αλέξανδρος ψυχορραγούσε, τον ρώτησαν σε ποιον αφήνει την αυτοκρατορία, και αυτός απάντησε «τω κρατίστω» (στον δυνατότερο), με αποτέλεσμα να ξεσπάσει η σύγκρουση μόλις πέθανε- αν και λέγεται επίσης πως στην πραγματικότητα αναφέρθηκε στον Κρατερό, κάτι που (πολύ βολικά) αμφισβήτησαν οι άλλοι διεκδικητές.
Σε κάθε περίπτωση, το σε ποιον ήθελε να αφήσει τον θρόνο του ο Αλέξανδρος είναι ένα ιστορικό μυστήριο αντάξιο αυτό της τοποθεσίας του τάφου του- ωστόσο, Βρετανός ερευνητής υποστηρίζει πως έχει βρει την πραγματική διαθήκη του Μακεδόνα βασιλιά, η οποία- σύμφωνα με τον ίδιο- κρυβόταν σε κοινή θέα, σε κείμενο το οποίο είναι γνωστό εδώ και αιώνες.
Η «πηγή» στην οποία αναφέρεται ο Ντέιβιντ Γκραντ (συγγραφέας του «In Search of the Lost Testament of Alexander the Great) είναι το «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου»: Μια συλλογή από μύθους και θρύλους σχετικά με τα επικά κατορθώματα του μεγάλου στρατηλάτη, η πρώτη έκδοση της οποίας ανάγεται στον 2o -3ο αιώνα μ.Χ (αιώνες μετά τον θάνατό του). Στο «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου» περιέχονται κυρίως «λαϊκοί θρύλοι», με τον Μακεδόνα βασιλιά να αποκτά διαστάσεις μυθικού ήρωα. Αρκετοί από αυτούς τους θρύλους δημιουργήθηκαν λίγο μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου, και όπως φαίνεται κυκλοφορούσαν για αιώνες και αποτέλεσαν τη βάση για το «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου». Υποτίθεται πως με τη σειρά τους βασίζονται στα έργα του Καλλισθένη, ιστορικό του Αλέξανδρου, αλλά θεωρείται ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο, καθώς ο Καλλισθένης πέθανε πριν τον Αλέξανδρο, οπότε συχνά οι βάσεις του «Μυθιστορήματος» αποδίδονται στον «ψευδο-Καλλισθένη».
Αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, χρόνια μετά τον θάνατο του Μακεδόνα βασιλιά, ένας άλλος ιστορικός, ο Ονησίκριτος, διάβασε στον Λυσίμαχο (στρατηγό του Αλέξανδρου, που έγινε αργότερα βασιλιάς και αυτός) μια ιστορία περί ερωτικού δεσμού ανάμεσα στον Αλέξανδρου και τη βασίλισσα των μυθικών Αμαζόνων (Θάληστρις), με αποτέλεσμα ο Λυσίμαχος να σχολιάσει «αναρωτιέμαι εγώ πού ήμουν τότε»- οπότε γίνεται εύκολα κατανοητό το τι ιστορίες και θρύλοι κυκλοφορούσαν για χρόνια μετά.
Οπότε, όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, το «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου» δεν θεωρείται «ιστορική πηγή», αλλά συλλογή μύθων – προϊόντων φαντασίας. Παρόλα αυτά, πρόκειται για ένα έργο το οποίο παρέμεινε δημοφιλές για αιώνες, περνώντας από τον Μεσαίωνα και φτάνοντας μέχρι τις ημέρες μας, έχοντας μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες και σαφώς επηρεάζοντας την εικόνα του Αλέξανδρου για πάρα πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του. Στο τέλος του βιβλίου ο Αλέξανδρος παρουσιάζεται να υπαγορεύει τη διαθήκη του, λίγο πριν πεθάνει. Στο κείμενο αυτό ο βασιλιάς, εμφανίζεται να χρίζει βασιλιά του βασιλείου της Μακεδονίας τον ετεροθαλή αδελφό του, Φίλιππο Αρριδαίο (διανοητικά καθυστερημένος γιος του Φιλίππου του Β'), με προοπτική όμως να αναλάβει ο γιος του, εάν η Ρωξάνη γεννούσε αγόρι. Εάν η Ρωξάνη έκανε κορίτσι, επαφιόταν στους Μακεδόνες να επιλέξουν ποιον ήθελαν βασιλιά. Στη συνέχεια ορίζει κυβερνήτες των διαφόρων περιοχών τους στρατηγούς του, να διατάζει τη δημιουργία ενός χρυσού θρόνου για τη θεά Αθηνά στην πόλη των Αθηνών και να στέλνει την πανοπλία του στο Άργος ως δώρο στον Ηρακλή. Ακόμη, παρουσιάζεται, μεταξύ άλλων, να στέλνει θησαυρούς στους Δελφούς.
Το κομμάτι αυτό γενικά θεωρείται προϊόν φαντασίας, αλλά ο Γκραντ, κατόπιν έρευνας 10 ετών, υποστηρίζει πως είναι αυθεντικό – και πως στην πραγματικότητα η διαθήκη αυτή «θάφτηκε» από τους στρατηγούς του, καθώς κατονόμαζε ξεκάθαρα τον αγέννητο γιο του, Αλέξανδρο Δ', ως διάδοχό του: Σημειώνεται πως πολλοί υψηλόβαθμοι Μακεδόνες δεν ήταν πρόθυμοι να αποδεχτούν ως βασιλιά τον γιο του Αλέξανδρου και μιας «βάρβαρης»- υπενθυμίζεται πως πολλοί είχαν αντιδράσει στις πολιτικές του που προωθούσαν ζύμωση μεταξύ των δύο κουλτουρών, με μεικτούς γάμους, ένταξη νεαρών Περσών στον μακεδονικό στρατό, παροχή ελληνικής παιδείας στους κατακτημένους λαούς κ.α.
Ο Γκραντ εκτιμά πως η διαθήκη αυτή, παρά το «θάψιμό» της, διασώθηκε και διέρρευσε από έναν από τους στρατηγούς- διεκδικητές, ως «ντοκουμέντο» - πολιτικό/ προπαγανδιστικό όπλο εναντίον των αντιπάλων του, με αποτέλεσμα να κυκλοφορεί για χρόνια μετά και να περάσει κάποια στιγμή στο «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου» - και εκεί να θεωρηθεί αντίστοιχο του υπόλοιπου υλικού του έργου, δηλαδή όχι πραγματικό ιστορικό ντοκουμέντο, αλλά μύθος. Όπως υποστηρίζει ακριβώς επειδή χρησιμοποιήθηκε ως «μανιφέστο»/ μέσο προπαγάνδας στο πλαίσιο των συγκρούσεων των Διαδόχων, η αυθεντικότητά του αμφισβητήθηκε, με αποτέλεσμα να ενταχθεί στην κατηγορία των «μύθων» περισσότερο. Επίσης, ο Γκραντ επισημαίνει ότι ήταν πολύ «βολικό» για τους διεκδικητές του θρόνου να μην αφήσει σαφή διάδοχο ο Αλέξανδρος, καθώς έτσι άνοιγε το «παιχνίδι του στέμματος», όπου ο καθένας ήταν ελεύθερος (και «δικαιολογημένος») να προσπαθήσει να καταλάβει την εξουσία- κάτι που ενισχύει την άποψη περί «θαψίματος» οποιασδήποτε διαθήκης ή δήλωσης του Αλέξανδρου κατά τις τελευταίες του ημέρες.

πηγή: huffingtonpost.gr

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Ασλί Ερντογάν: Στις τουρκικές φυλακές χωρίς φάρμακα και νερό

Ασλί Ερντογάν: Στις τουρκικές φυλακές χωρίς φάρμακα και νερό 
Άγκυρα, Τουρκία
Η τουρκάλα συγγραφέας και ακτιβίστρια υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ασλί Ερντογάν, η οποία φυλακίστηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου με άλλους φιλο-κούρδους συγγραφείς στερείτε βασικής ιατροφαρμακευτικής αγωγής, σύμφωνα με πληροφορίες.

Η Ασλί Ερντογάν, μία από τις πλέον γνωστές συγγραφείς της σύγχρονης Τουρκίας,  συνελήφθη τη νύχτα της 17ης Αυγούστου -μετά από έφοδο της αστυνομίας στο σπίτι της- και πλέον κρατείται στις γυναικείες φυλακές του Μπακίρκιοϊ της Κωνσταντινούπολης, «υπό φρικτές συνθήκες» όπως είπε η ίδια.

Κατηγορείται, μεταξύ άλλων, για «προπαγάνδα» και «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση».

Σε πρόσφατη συνέντευξη που παραχώρησε μέσω των δικηγόρων της αποκάλυψε ότι της αρνήθηκαν (για πέντε ημέρες) όχι μόνο την ενδεδειγμένη ιατροφαρμακευτική αγωγή (η Ασλί Ερντογάν υποφέρει από άσθμα, χρονίζοντα πνευμονικά προβλήματα ενώ πάσχει και από διαβήτη) αλλά ακόμη και το νερό, ενώ την έβαλαν να κοιμάται σε στρώμα όπου κάποιος είχε ουρήσει πριν.

Η Ερντογάν (η οποία δεν έχει συγγενική σχέση με τον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν) συνελήφθη μαζί με περισσότερους από 20 δημοσιογράφους και εργαζόμενους στην ημερήσια φιλοκουρδική εφημερίδα της αντιπολίτευσης «Özgür Gündem».

Την εφημερίδα είχε κλείσει το καθεστώς με διάταγμα στο πλαίσιο της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης στην οποία περιήλθε η Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016.

Η Ασλί Ερντογάν αρθρογραφούσε στο έντυπο και ο ρόλος της στο διοικητικό του συμβούλιο ήταν συμβουλευτικός. Είναι γνωστό ότι πάνω από 100 μέσα ενημέρωσης έχουν κλείσει στη γείτονα από τα μέσα του περασμένου Ιουλίου.

Η Διεθνής Ένωση Συγγραφέων (Pen International) θεωρεί την προφυλάκιση της συγγραφέως και ακτιβίστριας «απολύτως απαράδεκτη» ενώ καλεί τις τουρκικές αρχές να ενεργήσουν τάχιστα ώστε να εξασφαλιστεί η ακεραιότητα της υγείας της.

Οι φωνές έντονης διαμαρτυρίας και οι πρωτοβουλίες για τη στήριξη της, πληθαίνουν. 

πηγή:in.gr

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

13 φράσεις συγγραφέων που μπορεί να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή

Αποτέλεσμα εικόνας για βιβλιαΟι λογοτέχνες μέσα από τα έργα τους μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας ή τον τρόπο που βλέπουμε αυτή και τις επιλογές που κάνουμε. Αυτή τη δύναμη, είχαν και έχουν τόσο φράσεις που συναντάμε στα βιβλία τους όσο και σε κάποιες από τις πολύ γνωστές δηλώσεις τους.

1.«Fairy tales are more than true: not because they tell us that dragons exist, but because they tell us that dragons can be beaten», Neil Gaiman
(Τα παραμύθια είναι κάτι παραπάνω από αληθινά. Όχι μόνο επειδή μας λένε πως υπάρχουν δράκοι αλλά επειδή μας λένε πως μπορούμε να τους νικήσουμε)

2.«Be yourself; everyone else is already taken», Oscar Wilde
(Να είσαι ο εαυτός σου. Όλοι οι άλλοι είναι ήδη “πιασμένοι”)

3.«If you tell the truth, you don’t have to remember anything», Mark Twain
(Όταν λες την αλήθεια δεν χρειάζεται να θυμάσαι τίποτα)

4.«Life isn’t about finding yourself. Life is about creating yourself», George Bernard Shaw
(Η ζωή δεν είναι για να βρεις τον εαυτό σου. Είναι για να τον δημιουργήσεις)

5.«Η ζωή είναι αγρίως απίθανη», Μαργαρίτα Καραπάνου

6.«Find what you love and let it kill you», Charles Bukowski
(Βρες τι είναι αυτό αγαπάς και άφησέ το να σε σκοτώσει)

7.«There is nothing to writing. All you do is sit down at a typewriter and bleed», Ernest Hemingway
(Δεν είναι τίποτα η συγγραφή. Το μόνο που χρειάζεται είναι να καθίσεις μπροστά σε μια γραφομηχανή και να ματώσεις)

8.«It is not a lack of love, but a lack of friendship that makes unhappy marriages», Friedrich Nietzsche
(Δεν είναι η έλλειψη αγάπης αλλά η έλλειψη φιλίας που κάνει δυστυχισμένους γάμους)

9.«Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα», Νίκος Καζαντζάκης

10.«To the dumb question, ‘why me?’, the cosmos barely bothers to return to the reply, ‘why not?», Christopher Hitchens
(Στην χαζή ερώτηση, «γιατί σε εμένα;», ο κόσμος ούτε που μπαίνει στον κόπο να φτάσει στην απάντηση, «γιατί όχι;»)

11.«It takes courage to grow up and become who you really are», E.E. Cummings
(Θέλει κουράγιο να μεγαλώσεις και να γίνεις αυτός που πραγματικά είσαι)

12.«Everyone thinks of changing the world, but no one thinks of changing himself», Leo Tolstoy
(Όλοι σκέφτονται πώς θα αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανείς δεν σκέφτεται πώς θα αλλάξει τον εαυτό του)

13.«Music expresses that which cannot be put into words and that which cannot remain silent», Victor Hugo
(Η μουσική εκφράζει αυτά που δεν μπορούν να εκφραστούν με λέξεις και δεν μπορούν να παραμείνουν σιωπηλά)
 Αποτέλεσμα εικόνας για βιβλια

Πηγή: Huffington Post

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ, ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ

Ένα εικοσάχρονο κορίτσι σωριάζεται νεκρό την ώρα που δουλεύει. Κανένας δεν μπορεί να βρει την αιτία. Ο Άρης, ο αγαπημένος της, απελπισμένος, υπόσχεται να ανακαλύψει ποιος ευθύνεται για τον θάνατό της. Δίπλα του στέκεται η μητέρα του, η Γαλάτεια, διάσημη συγγραφέας αισθηματικών μυθιστορημάτων. Εκείνη κάνει την υπέρβαση και αποφασίζει να εμπλακεί σε μια ιστορία ανώτερη από τις δυνάμεις της. Οι ιατροδικαστικές γνωματεύσεις δε ρίχνουν κανένα φως και όλες οι έρευνες οδηγούν στο μηδέν. Η Γαλάτεια δεν ξέρει αν υπάρχει καν δολοφόνος ή αν όλα όσα υποψιάζεται ο γιος της και η μητέρα της κοπέλας ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Στο μέλλον, και με όσα θα αποκαλυφθούν, θα ευχόταν να ήταν έτσι… 


 ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑΗ ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη αλλά ήρθε στην Ελλάδα σε μικρή ηλικία. Σπούδασε νηπιαγωγός χωρίς ποτέ να θελήσει να ασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα. Επί τρία χρόνια είχε δικό της θίασο κουκλοθέατρου, με έργα δικής της συγγραφής. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε τοπικές εφημερίδες και για δύο χρόνια διετέλεσε διευθύντρια προγράμματος σε ραδιοφωνικό σταθμό των βορείων προαστίων. Είναι παντρεμένη, έχει δύο παιδιά και μένει μόνιμα στο Καπανδρίτι. Βραβεύτηκε «Συγγραφέας της Χρονιάς» το 2009 και το 2011 από το περιοδικό Life & Style. To βιβλίo της ΘΕΑΝΩ, Η ΛΥΚΑΙΝΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ έχει μεταφραστεί και στα τουρκικά, ενώ το μυθιστόρημά της ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ κυκλοφορεί στα αλβανικά, στα ιταλικά και στα ισπανικά, ενώ σύντομα θα εκδοθεί και στα αγγλικά. Το ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ κυκλοφορεί στα αλβανικά, ενώ το ΒΑΛΣ ΜΕ ΔΩΔΕΚΑ ΘΕΟΥΣ, που έγινε τηλεοπτική σειρά στην Κύπρο και την Ελλάδα, έχει μεταφραστεί στα κινεζικά και στα βουλγαρικά. Τέλος, το ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΚΑΦΕΣ ΣΤΗ ΧΟΒΟΛΗ έχει κυκλοφορήσει στα αλβανικά. Τα βιβλία της έχουν πουλήσει περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έχουν εκδοθεί δεκατρία μυθιστορήματά της, καθώς και δύο συλλογές διηγημάτων.

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

Οι νικητές των βραβείων βιβλίου Public 2016

Mε επιτυχία ολοκληρώθηκε η Τελετή Απονομής Βραβείων Βιβλίου Public που πραγματοποιήθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά, το βράδυ της Τετάρτης 24 Μαΐου.

Οι νικητές αναδείχθηκαν από το αναγνωστικό κοινό μέσα από ψηφοφορία που ξεκίνησε που ολοκληρώθηκε σε δυο φάσεις. Συνολικά συμμετείχαν 150 εκδοτικοί οίκοι, 1.300 συγγραφείς και 2.000 τίτλοι βιβλίων, ενώ 110.000 αναγνώστες ανέδειξαν τα αγαπημένα τους βιβλία με 235.000 ψήφους.

Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο θέατρο Παλλάς το «παρών» έδωσαν δεκάδες αναγνώστες, συγγραφείς, παράγοντες του εκδοτικού χώρου, προσωπικότητες από τον καλλιτεχνικό χώρο, δημοσιογράφοι, κ.α.

Την παρουσίαση της βραδιάς έκανε ο ηθοποιός Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, ο οποίος έκλεψε τις εντυπώσεις με την αεικίνητη σκηνική του παρουσία, τις έξυπνες ατάκες και το εύστοχο χιούμορ του. Τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Χρίστος Γεωργίου και τη σκηνογραφία η Δήμητρα Σπυρίδωνος. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε την ξεχωριστή σκηνή που είχε τη μορφή ενός ανοιχτού βιβλίου, μια κατασκευή του Φρέντυ Γκίζα.

Κάθε λεπτό της εκδήλωσης «έντυσε» με τις ζωντανές της μελωδίες η Καμεράτα-Ορχήστρα Φίλων της Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου.

Τα «Βραβεία Βιβλίου Public» απονεμήθηκαν στους παρακάτω συγγραφείς/τίτλους βιβλίων:


  • Κατηγορία «Ευ Ζην» «Άθενς σπεσιάλ 2 – Λε τουρ», Βασίλης Καλλίδης (εκδόσεις Πατάκη)
  • Κατηγορία «Παιδική Λογοτεχνία» «Το μυστήριο του σοκολατένιου γλυκού», Λίζα Βάρβογλη (εκδόσεις Mamaya)
  • Κατηγορία «Εφηβική Λογοτεχνία» «Δεν είμαι η αδελφή μου», Μαίρη Σάββα-Ρουμπάτη (εκδόσεις Μίνωας)
  • Κατηγορία «Δοκίμιο, Μελέτη, Βιογραφία, Μαρτυρία» «Γράμμα στον Κωστή», Ξένια Καλογεροπούλου (εκδόσεις Πατάκη)
  • Κατηγορία «Μεταφρασμένο Μυθιστόρημα» «Ο Κάφκα στην ακτή», Χαρούκι Μουρακάμι, μετάφραση Αργυρώ Μαντόγλου (εκδόσεις Ψυχογιός)
  • Κατηγορία «Ηρωίδα Έμπνευση» «Μια συγγνώμη για το τέλος», Λένα Μαντά (εκδόσεις Ψυχογιός)
  • Κατηγορία «Ελληνική Ποίηση» «Τα ποιήματα», Κ.Π. Καβάφης (εκδόσεις Gutenberg)
  • Κατηγορία «Ελληνικό Μυθιστόρημα» «Tην Κυριακή έχουμε γάμο», Γιάννης Ξανθούλης (εκδόσεις Διόπτρα)
Παράλληλα, στην Τελετή Απονομής των Βραβείων Βιβλίου Public, απονεμήθηκαν και τα κάτωθι Ειδικά Βραβεία που αναδείχτηκαν από κριτική επιτροπή:

  • Ειδικό Βραβείο Εκδοτικό Αποτύπωμα: Εκδόσεις Άγρα
  • Ειδικό Βραβείο Εξώφυλλο της Χρονιάς: «Νότος», Κατερίνα Καζολέα, εξώφυλλο Liliana Porter (εκδόσεις Μανδραγόρας)
  • Ειδικό Βραβείο Εικονογράφησης Παιδικού Βιβλίου: «Αλέξη μη φοβάσαι», Άλισον Φαλκονάκη, εικονογράφηση Κλαίρη Γεωργέλη (εκδόσεις Μεταίχμιο)
  • Ειδικό Βραβείο Τιμώμενη Χώρα: Γαλλία – «Το τετράδιο της χλόης», Philippe Jaccottet (εκδόσεις Άγρα)
  • Ειδικό Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public – Παιδικό: «Απέναντι», Θοδωρής Παπαϊωάννου (εκδόσεις Ίκαρος)
  • Ειδικό Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public – Ενηλίκων: «Το φαράγγι», Ιωάννα Καρυστιάνη (εκδόσεις Καστανιώτη)
Ο θεσμός των Βραβείων Βιβλίου του Public ξεκίνησε για πρώτη φορά το 2014 και συμμετείχαν 100 εκδοτικοί οίκοι, 900 συγγραφείς και 1.000 ελληνικοί τίτλοι βιβλίων. Το 2014 83.000 αναγνώστες από όλες τις περιοχές της Ελλάδας ανέδειξαν τα αγαπημένα τους βιβλία μέσα από 176.000 ψήφους, ενώ το 2015 συμμετείχαν πάνω από 150 εκδοτικοί οίκοι, 1.200 συγγραφείς με περισσότερους από 2.000 τίτλους και οι αναγνώστες ανέδειξαν τα αγαπημένα τους βιβλία με περισσότερες από 200.000 ψήφους.

πηγή:in.gr

Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Συνέντευξη από την συγγραφέα Μαρία Μαυρίδου Καλούδη.









Συστήστε μας με λίγα λόγια το νέο σας βιβλίο.
«Τα μυστικά του ανέμου»  είναι  ένα περιπετειώδες, κοινωνικό – αστυνομικό μυθιστόρημα, με μυστήριο, πλοκή και αγωνία, και με πρόσθετα στοιχεία τον ονειρικό κόσμο μυθικών εξωτικών, και την πανέμορφη και αδιάλειπτη φύση.

Οι ήρωες των βιβλίων σας έχουν προδιαγεγραμμένη πορεία την οποία γνωρίζετε και ακολουθείτε ως την τελευταία σελίδα ή υπάρχει πιθανότητα «αυτονόμησής» τους κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου;
Ανάλογα. Με μία φαντασία που καλπάζει, όπως είναι η δική μου, είναι φορές που η αυτονόμησή των ηρώων επιβάλλεται.

Ποια είναι τα δικά σας όνειρα για το μέλλον, τόσο σε επαγγελματικό-καλλιτεχνικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο;
Όπως κάθε λογοτέχνης, επιθυμώ να αφήσω πίσω μου, όσο γίνεται πιο πολλά έργα, άξια όμως, για τα οποία θα με θυμούνται με συμπάθεια. Να έχω αφήσει στις επόμενες γενιές το θετικό στίγμα μου.

Πως περνάτε το χρόνο σας όταν δεν ασχολείστε με τη συγγραφή βιβλίων;
Έχω πολλά να κάνω. Ασχολούμαι με τον κήπο μου, τα λουλούδια, τα λαχανικά, τα ζωάκια μου, και βεβαίως με την οικογένειά μου. Είμαι τυχερός άνθρωπος. Ο Θεός με ευλόγησε με τα αγαθά του.

Έχετε ήδη κάποιο επόμενο βιβλίο στο μυαλό σας;

Μόλις έχω τελειώσει ένα μυθολογικό παραμυθογράφημα, όπως το ονόμασα. Πρόκειται για μία περιπέτεια θαυμάτων και μυστηρίου, που διαδραματίζεται στον επινοημένο, μυθικό κόσμο των Ελλήνων. Στόχο έχω να ολοκληρώσω όσα έχω αφήσει ημιτελή, που είναι αρκετά.

Πως ξεκινήσατε να γράφετε το πρώτο σας βιβλίο;

Έγραφα από παιδί. Η αφορμή όμως να ξεκινήσω να εκδίδω αυτά που έγραφα, ήταν η συμμετοχή μου, και η βράβευσή μου, στην τελευταία εκπομπή  του Mega, «Να η ευκαιρία»  με το βιβλίο μου «Η Πρέσβειρα των χελιδονιών», που στη συνέχεια εκδόθηκε από τον οργανισμό Λιβάνη.


Πείτε μας για ένα βιβλίο που δεν έχετε γράψει εσείς και θα θέλατε να το είχατε γράψει.

«Η αγάπη άργησε μια μέρα»,  της Λιλή Ζωγράφου. Είναι ένα βιβλίο που με έχει συγκλονίσει. Θα σας πω ακόμα, ποιον θα ήθελα να φτάσω, λογοτεχνικά. Την Αλκυόνη Παπαδάκη, που έχω τιμή να λέω πως είναι πολύ καλή και αγαπημένη φίλη μου.

Όταν ήσασταν παιδί, ποιο βιβλίο είχατε αγαπήσει πολύ και ποιόν συγγραφέα;

Το «Χωρίς οικογένεια», του Έκτορα Μαλό. Θυμάμαι με είχε συνεπάρει η ιστορία του. Στα δώδεκά μου, μάλιστα, επηρεασμένη σαφώς, είχα γράψει κάτι ανάλογο, ή νόμιζα πως είχα γράψει. Το σίγουρο πάντως είναι, πως πολύ θα ήθελα να είχα τώρα, εκείνο, το ορνιθοσκαλισμένο τετράδιο, όπου επάνω το είχα γράψει.

Ποιος είναι ο ήρωας από τα βιβλία σας που αγαπάτε περισσότερο;

Ο Στέφανος, ένα αξιολάτρευτο παιδί με σύνδρομο Down, από το ιστορικό μου μυθιστόρημα «Στα χνάρια των Κομνηνών».  Είναι και άλλοι. Μπορώ να πω πως, σε κάθε βιβλίο μου υπάρχει και ένας ήρωας που αγαπώ περισσότερο. Δύσκολη ερώτηση.

Ελληνική λογοτεχνία, ελληνικά βιβλία. Πιστεύετε πως σήμερα υπάρχουν καλά ελληνικά λογοτεχνικά βιβλία, αξιόλογοι Έλληνες συγγραφείς; Ποια είναι η γνώμη σας;

Και βέβαια υπάρχουν. Τα βιβλία τους όμως ασφυκτιούν μέσα στην πληθώρα των εκδόσεων. Όμως, όπως το καταπλακωμένο από τα σκουπίδια, αγριολούλουδο βρίσκει διαφυγή και ανθίζει, διότι αυτός είναι ο προορισμός του, έτσι θα ξεχωρίζουν και τα αξιόλογα κείμενα των σοβαρών λογοτεχνών.